Αγ. Ορος διαδρομος στην Μονη Δοχειαριου
MK2274
Για το Έργο
Ένα απαλό πέτρινο μονοπάτι ανηφορίζει προς τη Δοχειαρίου, διασχίζοντας ώχρα χώμα κάτω από έναν ουρανό που έχει αδειάσει σε λεπτό γαλάζιο.
Εδώ επικρατεί μια βαθιά υπομονή. Το μονοπάτι ανεβαίνει αργά από τις φθαρμένες πέτρες στα πόδια μας, προς τα τείχη της μονής που αντιστέκονται στους μακρινούς λόφους. Οι ζεστοί γήινοι τόνοι συναντούν την ανοιχτόχρωμη πέτρα, και η κατάχλωμη ελαιόχρωμη βλάστηση υποχωρεί σε μια λεπτή πλύση γαλάζιου στον ουρανό. Το φως είναι ήπιο — ίσως αργά το απόγευμα — και πλάθει το ανάγλυφο χωρίς σκληρές σκιές. Αξίζει να προσέξει κανείς πώς η πινελιά αναπνέει: πιο χαλαρή στους λόφους, πιο μελετημένη εκεί που το απαλό φως εντοπίζει την τοιχοποιία. Κανένα ανθρώπινο παρουσία δεν διακόπτει την ανάβαση. Μια κατανυκτική σιωπή διαπερνά τον χώρο. Ο χρόνος φαίνεται να αναπαύεται πάνω στις πέτρες.