Τοπιο στον Μαραθονα
MK322
Για το Έργο
Ο κάμπος του Μαραθώνα απλώνεται ανοιχτός, με το ζεστό χώμα του πρώτου πλάνου να υποχωρεί σε χλωμούς, απομακρυσμένους λόφους.
Η γη ξεδιπλώνεται σε οριζόντιες ζώνες, αργές και μετρημένες. Στο πρώτο πλάνο, το χώμα σε ομπρ και καμένη σιένα, βαρύ και γειωμένο. Στο μέσο πλάνο, οι τόνοι μαλακώνουν σε λαδί και φασκόμηλο, ενώ πιο πίσω οι λόφοι ξεθωριάζουν σε ψυχρότερο μπλε. Ο ουρανός ανοίγει σε σχεδόν λευκή αχλύ κοντά στον ορίζοντα. Η πινελιά αλλάζει χαρακτήρα καθώς το βάθος μεγαλώνει: στο πρώτο πλάνο πυκνή πάστα με ορατή κατεύθυνση, στο επάνω τμήμα λεπτή στρώση χρώματος με διακεκομμένες στεγνές πινελιές που μόλις σκεπάζουν το αστάρι. Το φως πέφτει ομοιόμορφα από ψηλά, διάχυτο και χωρίς σκληρές αντιθέσεις, και οι σκιές εγκαθίστανται χαμηλά στις πλαγιές, απαλές και ήσυχες. Ούτε μία φιγούρα. Μόνο η εκτατή μνήμη του εδάφους, και η σιωπή ενός απογεύματος που αργεί να φύγει.