Απο διασταυροση προς Βελινα με φοντο

Δύο ώχρινοι δρόμοι συγκλίνουν σε ένα σταυροδρόμι, και το σημείο συνάντησής τους στοχεύει κατευθείαν στη Βελίνα, μικρή και θαμπή στους πρόποδες των λόφων.

Το μάτι μπαίνει από το σταυροδρόμι και ακολουθεί τα συγκλίνοντα μονοπάτια μέσα από το μέσο πλάνο, περνώντας θαμπά πράσινα χωράφια και γήινες ώχρες, προς απαλές στέγες που μαζεύονται κάτω από ήρεμους λόφους. Ζεστές ώχρες και καμένη σιένα κυριεύουν το πρώτο πλάνο, ενώ ατμοσφαιρικά γαλάζια και γκρι-πράσινα αραιώνουν το βάθος σε θολούρα. Η δουλειά του πινέλου αλλάζει χαρακτήρα καθώς προχωρεί: πιο τακτή και κατευθυντήρια στο κοντινό χώμα, πιο ομαλοποιημένη στον ουρανό και τις απομακρυσμένες πλαγιές, με λεπτές πινελιές που ξεχωρίζουν τους μακρινούς τοίχους. Το φως φτάνει διάχυτο, αρχής ή τέλους της ημέρας, πλάθοντας το ανάγλυφο με μακριές, ήσυχες σκιές, χωρίς έντονη αντίθεση. Μια βαθιά ησυχία απλώνεται πάνω στον αδειανό δρόμο, σαν η ώρα να έχει σταματήσει στα πρόθυρα του χωριού.