Αρχαιολογικος χωρος Συνθεση
M903
Για το Έργο
Σπαρμένοι τύμπανοι κιόνων ξαπλώνουν στο ξεραμένο χώμα, κι η ανοιχτόχρωμη πέτρα τους κρατά ακόμη τη ζεστασιά του απογευματινού ήλιου.
Στο πρώτο πλάνο, σπασμένο έδαφος και λιθάρια, δουλεμένα με πυκνή πάστα που αφήνει να διακρίνεται η υφή της αποσαθρωμένης επιφάνειας. Το μάτι κινείται από τα ερείπια κοντά μας, περνά τα διάσπαρτα αρχιτεκτονικά μέλη του μέσου πλάνου, και ξεκουράζεται στους ήπιους λόφους του ορίζοντα. Ζεστές ώχρες και αποχρώσεις ηλιοκαμένου λευκού συναντούν τη γήινη σιένα της πέτρας, ενώ μικρές κηλίδες φασκόμηλου από τα αυτοφυή φυτά ανανεώνουν τη χαμηλόφωνη παλέτα. Πάνω από όλα, ο ουρανός σε απαλό, θολό λεβαντί. Το φως έρχεται χαμηλά, τεντώνει μακριές, απαλές σκιές πίσω από κάθε ογκόλιθο. Στο βάθος, η πάστα λεπταίνει και οι μορφές απλοποιούνται, σαν η απόσταση να αμβλύνει κάθε λεπτομέρεια. Σκιές απαλές, χαμηλής αντίθεσης, ποτέ κοφτές. Κυρίαρχη αίσθηση: γήινοι, ζεστοί τόνοι με μόνη δροσιά το λεβαντί του ουρανού.