Ελλάδα

Ώχρινοι λόφοι συναντούν μια ταινία καθαρού μπλε. Η ζέστη απλώνεται παντού.

Η γη ανοίγεται πλατιά στο πρώτο πλάνο, με ξερά χόρτα και απαλή πέτρα να παραχωρούν τη θέση τους σε χαμηλά ασπρισμένα τοιχία και κεραμοσκεπές που κάθονται στις πλαγιές του μέσου πλάνου. Πίσω τους, οι λόφοι σβήνουν σε απαλό κοβάλτιο και βιολετί κάτω από τον ουρανό. Η παλέτα αναπνέει σιένα, ομπρ, κοκαλί, με θαμπά λαδί πράσινα και κοφτές χρωματικές τονίσεις κοντά στις στέγες. Η τεχνική εκτέλεση αλλάζει χαρακτήρα καθώς το μάτι προχωρεί μέσα στη σύνθεση: λεπτότερες στρώσεις χρώματος ντύνουν τον ουρανό και το νερό, ενώ πυκνότερες πινελιές χτίζουν το βραχώδες έδαφος και τους θάμνους του πρώτου πλάνου. Το φως πέφτει από πάνω αριστερά, ψηλά και κοφτό, και κάθε μορφή ρίχνει καθαρή σκιά. Ο αέρας φαίνεται ξηρός και ακίνητος, από το είδος της μεσημεριανής σιωπής που κρατά έναν τόπο σταθερό μέσα στο δικό του φως.