Κουενκα Ισπανιας τοπιο με δενδρα

Η σιένα γη υποχωρεί σε θαμπά πράσινα, κι ακόμα πιο πέρα οι βραχώδεις ράχες της Κουένκα χάνονται σε έναν ανοιχτό, αχνό ουρανό.

Η σύνθεση ξεδιπλώνεται οριζόντια: στο πρώτο πλάνο, θαμνώδης βλάστηση και σιένα χώμα, που αφήνουν τη θέση τους σε μια ζώνη θαμπού λαδί και αρκευθόπρασινου, και πιο πίσω σε απαλούς λόφους κάτω από μια κυανή σφουγγαριά. Τα δέντρα στο μέσο πλάνο λειτουργούν ως ήσυχα κατακόρυφα, με το φύλλωμά τους χτισμένο σε υφασμένες, πολλαπλές στρώσεις χρώματος, απέναντι στο πιο λείο πέρασμα του ουρανού. Καμένη σιένα, ώχρα, και σκονισμένο γκριζοπράσινο οδηγούν το μάτι κατά μήκος του εδάφους, ενώ διακεκομμένες πινελιές αναδεικνύουν τραχιές προεξοχές και στεγνό φλοιό. Το φως πέφτει από ψηλά και ελαφρώς πλάγια, οξύνει τις γραμμές των ράχων και μαζεύει σκιά στις χαραδρώσεις από κάτω. Σε όλη τη σύνθεση απλώνεται μια ακινησία — η ακινησία του μεσημεριού σε τόπο πλασμένο από πέτρα.