Λεωνιδιου σπιτια και βουνα,τραγικο

Τα πέτρινα σπίτια σφίγγονται στους πρόποδες των κορυφών του Λεωνιδίου, κι ο ουρανός από πάνω τους είναι χλωμός, διαρρηγμένος από σχιστόλιθο και λεβάντα.

Ολόκληρος ο κόσμος εδώ φαίνεται να κρατά την ανάσα του. Τα σπίτια είναι μαζεμένα το ένα δίπλα στο άλλο, με τα τακτοποιημένα σχήματά τους να σκαρφαλώνουν στην πλαγιά. Οι γραμμές είναι προσεκτικές, μελετημένες. Κατόπιν το μάτι ανεβαίνει στο βουνό και όλα αλλάζουν. Ο βράχος έχει ακατέργαστη υφή και ενέργεια — φαρδιές, ξερές πινελιές, με ανάγλυφες κορυφογραμμές χρώματος σαν ουλές. Η ζεστασιά των γήινων τόνων στους τοίχους παραχωρεί τη θέση της στις ψυχρές σκιές σχιστόλιθου και βαθιάς λεβάντας στις σχισμάδες από πάνω. Το φως είναι μαλακό, χωρίς σκληρή ακμή πουθενά. Απλώς εγκαθίσταται. Εκείνο το μικρό μονοπάτι στο κάτω μέρος μόλις που σε εισάγει στον χώρο. Μια μακρά σιωπή κρατά αυτόν τον τόπο, υπομονετική και βαριά, όπως το πένθος κάθεται μέσα στην πέτρα.