Νεκρα φυση με καρπουζι
M1748
Για το Έργο
Το καρπούζι κείτεται κομμένο στα δύο, με την κόκκινη σάρκα του να φλέγεται πάνω στο τυλιγμένο ύφασμα και τους μαύρους σπόρους να αρπάζουν το φως μέσα στο υγρό εσωτερικό.
Μια βαθιά ησυχία απλώνεται πάνω σε αυτή τη σκηνή. Το καρπούζι βρίσκεται στο κέντρο της, με τη σκούρα πράσινη φλούδα του να το σταθεροποιεί πάνω στο δραπέ ύφασμα και τους ακόμα πιο χαμηλόφωνους τόνους του βάθους. Εκείνο το κορεσμένο κόκκινο τραγουδά ενάντια στις αχνές γήινες αποχρώσεις του υφάσματος και τις δροσερές σκιές που μαζεύονται από κάτω. Η ίδια η μπογιά φαίνεται να αλλάζει αίσθηση — τόσο λεία πάνω στο υγρό εσωτερικό του πεπονιού, έπειτα πιο χαλαρή και μαλακή στις πτυχές του υφάσματος. Μια μικρή πάχυνση της μπογιάς μόλις που πιάνει το φως πάνω στους σπόρους. Το φως χύνεται από τη μία πλευρά, διαμορφώνοντας απαλά τα πάντα. Το δωμάτιο μένει ακίνητο, κρατώντας το αργό βάρος ενός απογεύματος.