Παρκο Παρισι 1961

Ένα ανοιχτόχρωμο μονοπάτι διασχίζει ένα παρισινό πάρκο, το 1961, με κομψές καμάρες δέντρων από πάνω και την πόλη να κρατιέται σε απόσταση.

Στο βάθος της σύνθεσης, μια βαθιά ηρεμία κρατά τον χώρο. Στις παρυφές διακρίνονται απαλές μορφές από σίδερο και πέτρα, που θυμίζουν πόλη, αλλά μόνο από μακριά. Στο πρώτο πλάνο και στο μέσο πλάνο, ο κόσμος είναι από απαλά πράσινα στα φύλλα και ζεστή γη στο μονοπάτι κάτω. Στο φύλλωμα οι πινελιές είναι ελεύθερες, αφήνουν το φως να περνά ανάμεσα στα κλαδιά. Στο έδαφος, η στρώση πυκνώνει, πιο σταθερές οι κινήσεις. Το φως διάχυτο, παίζει όπου αγγίζει τα δέντρα, ποτέ σκληρό. Οι ανθρώπινες μορφές είναι απλοποιημένες, ήσυχα σχήματα που κινούνται μέσα στο πλαίσιο, αγκυρώνοντας τη σύνθεση χωρίς να τη διασπούν. Μια κρατημένη σιωπή απλώνεται πάνω από το πάρκο, από εκείνες που έρχονται όταν η πόλη τελικά υποχωρεί.