Περιοχη Παρνασσου τοπιο με ελιες και αλλα δενδρα

Ασημόγκριζες κορφές ελιών λούζονται στο μεσημεριάτικο φως πάνω από μια ανοιχτή πλαγιά. Ο αέρας είναι στεγνός, διαυγής.

Στο πρώτο πλάνο, ώχρα χώμα και ξερό χορτάρι, με ελεύθερες, διακεκομμένες πινελιές που αποδίδουν τραχύτητα στο έδαφος. Στο μέσο πλάνο, αραιές ομάδες ελαιόδεντρων, με τους στριμμένους κορμούς σκούρους μπροστά στο απαλό φύλλωμα. Ψηλότερα, κυπαρίσσια και πεύκα σπάνε τον ορίζοντα, και το βάθος κλείνει με γαλαζωπές ράχες που ξεθωριάζουν κάτω από έναν ξεπλυμένο ουρανό. Η παλέτα παραμένει συγκρατημένη: γήινοι τόνοι στο εδαφικό πρώτο πλάνο, ψυχρό βιολετί στις σκιές που μαζεύονται κάτω από τις κορφές. Η πάστα αλλάζει χαρακτήρα καθώς ανεβαίνει στη σύνθεση — πυκνή και διακεκομμένη στους κορμούς και στα φύλλα, με διακεκομμένες στεγνές πινελιές πάνω στο βραχώδες έδαφος, και ομαλότερες, λεπτότερες στρώσεις στα μακρινά βουνά. Το φως έρχεται από πάνω αριστερά, σταθερό και χωρίς βιασύνη, και σκαλίζει κάθε κορμό σε καθαρή ανάγλυφη. Σκιές ψυχρές κάτω από τα δέντρα, ποτέ σκληρές. Η ησυχία της ώρας επιβάλλεται στην πλαγιά.