Σαντορινη,γκρεμος με τον Αγιο Μηνα

Ένα μικρό εκκλησάκι στέκεται στην άκρη του ηφαιστειογενούς βράχου, κι εκεί κάτω η κοβαλτένια θάλασσα πιάνει το φως του απογεύματος.

Υπάρχει εδώ μια βαθιά ησυχία, συγκρατημένη ανάμεσα στη θάλασσα και τον ουρανό. Το βλέμμα ξεκινά από εκείνη τη ζώνη του κοβαλτένιου νερού και ανεβαίνει αργά κατά μήκος του απόκρημνου βράχου. Η πέτρα είναι όλη ώχρα και ούμπρα, μαλακωμένη με γκρίζο, με χρώμα τοποθετημένο τόσο πυκνό που νιώθεις την υφή του. Έπειτα ο ουρανός λιώνει, με μια ανάλαφρη ροζ απόχρωση κοντά στον ορίζοντα. Πόσο καθαρές είναι οι γραμμές του μικρού εκκλησιού; Το φως έρχεται χαμηλά από την πλευρά, αγγίζει τους φωτισμένους τοίχους και αφήνει απαλές σκιές να μαζεύονται στις κοιλότητες. Ο χρόνος επιβραδύνεται στην πλαγιά του βράχου, κρατώντας την τελευταία ώρα πριν από το βράδυ.