Σαντορινη

Κυανοί τρούλοι πιέζουν εκατέρωθεν, αφήνοντας το κέντρο ανοιχτό στην καλδέρα — τίποτα δεν διακόπτει την έκταση της μεσημεριανής θάλασσας.

Αριστερά και δεξιά, οι αρχιτεκτονικοί όγκοι δίνουν τη δομή, ενώ το κέντρο ανοίγει στη θάλασσα και στον ορίζοντα, με στέγες και σκαλοπάτια να κατεβάζουν το μάτι προς το νερό. Κάθετα λευκά έρχονται σε άμεση αντίθεση με βαθιά κυανά τρούλια, και τιρκουάζ με ινδικό μπλε εναλλάσσονται στην έκταση της καλδέρας, ενώ ωχρά ανοιχτά και απαλά ροζ διατρέχουν τα μονοπάτια και την πετρωμένη πλαγιά. Η επεξεργασία κινείται ανάμεσα σε ακριβείς, γραμμικές άκρες στους τοίχους και στα παντζούρια και σε ελεύθερες, διακεκομμένες πινελιές στον ουρανό και στη θάλασσα. Πυκνότερη πάστα πιάνει το φως στις ηλιόλουστες πλευρές, λεπτότερες στρώσεις ομαλοποιούν το νερό. Το φως απλώνεται από ψηλά, με απαλές σκιές που μαζεύονται κάτω από κάθε καμάρα. Ακινησία πάνω από το χωριό, η βαριά σιωπή του μεσημεριού.