Υδρα σπιτι με καμαρα

Μια αψίδα της Ύδρας κόβει τον καμβά στα δύο: σκληρό μεσημεριάτικο φως κατά μήκος της καμπύλης της, βαθύ ινδικό μπλε να λιμνάζει στο άνοιγμα από κάτω.

Το σπίτι τοποθετείται ελαφρά εκτός κέντρου, με την τοξωτή είσοδο να οργανώνει τη σύνθεση και τα πλαίσια των πορτών και των παραθύρων να τη στηρίζουν με κατακόρυφη ηρεμία. Τα κρυστάλλινα λευκά φέρουν τον ήλιο πάνω στον ασβεστωμένο σοβά, απέναντι στα σκούρα ινδικό μπλε των κοιλωμάτων και των παντζουριών, ενώ ώχρα και απαλή τερακότα αγκυρώνουν τους κάτω τοίχους. Οι σκιές γέρνουν προς το ψυχρό λεβάντα και το απαλό σχιστό γκρι, κομμένες απότομα από έναν ήλιο που βρίσκεται σχεδόν κατακόρυφα. Η πινελιά παραμένει οικονομική, με διακεκομμένες στεγνές πινελιές στις επιφάνειες των τοίχων που υπονοούν τραχύ τιτάνιο, λειότερη εκεί που η σκιά μαζεύεται στο βάθος της αψίδας. Το φως πέφτει σκληρό στην κυρτή καμπύλη, έπειτα μαλακώνει καθώς γλιστρά μέσα στο άνοιγμα, ξεθωριάζοντας σε βαθύ μπλε. Στο δρομάκι τίποτα δεν κινείται. Η ζέστη καθισμένη πάνω στην πέτρα, αργή και υπομονετική.