Σκοπελος,η εκκλησια απο πανο,φοντο θαλασσα

Μια εκκλησία με τρούλο κρατά την κορυφή της Σκοπέλου, το καμπαναριό της κόβει καθαρά το γαλάζιο, κι από κάτω οι κεραμιδένιες στέγες κατεβαίνουν σκαλιστά την πλαγιά.

Από ψηλά, το μάτι κατεβαίνει πέρα από κεραμιδένιες στέγες και σκούρες κωνοφόρες πλαγιές, φτάνει στην εκκλησία και ξανά ανεβαίνει προς το ανοιχτό Αιγαίο. Οι ασβεστωμένοι τοίχοι κρατούν το κέντρο, με φόντο γαλάζιο — θάλασσα και ουρανός μαζί — ενώ γήινοι τόνοι μαλακώνουν την κατηφοριά. Στα αρχιτεκτονικά στοιχεία οι πινελιές παραμένουν ελεγχόμενες, πιο σίγουρες. Στο φύλλωμα και στο νερό γίνονται ελεύθερες, πιάνουν τη λάμψη του μεσημεριάτικου ήλιου. Το φως πέφτει σκληρό και άμεσο, ρίχνει κοφτές σκιές κατά μήκος του καμπαναριού, ενώ ο ορίζοντας στο βάθος διαλύεται σε απαλή θολούρα. Μια ησυχία απλώνεται πάνω στο λόφο — από εκείνο το είδος που ανήκει στα νησιώτικα μεσημέρια, όταν ακόμα και η θάλασσα φαίνεται να έχει σταματήσει.