Συφνος

Κυβικά σπίτια σκαρφαλώνουν στην πλαγιά της Σίφνου, με τις επίπεδες στέγες τους να στοιβάζονται η μία πάνω στην άλλη κάτω από έναν σκληρό κοβαλτένιο ουρανό.

Υπάρχει μια βαθιά ησυχία εδώ, μια στασιμότητα που ανήκει μόνο στον ήλιο. Νιώθεις σχεδόν την ανάβαση μέσα από το χωριό, παρά τα λευκά τοιχώματα και τις κεκλιμένες στέγες, ώσπου να συναντήσεις εκείνη τη λωρίδα κοβαλτ. Όλο το χωριό αναπνέει σε λευκασμό και ζεστούς γήινους τόνους, στραμμένο απέναντι στα μπλε που πιέζουν από τις άκρες. Δες πώς απλώνεται το χρώμα; Τόσο λείο στα κτίσματα, σαν επίπεδα φωτός. Αλλά το έδαφος είναι διαφορετικό, χαλαρό, αφήνοντας τους ξερούς θάμνους να ξεχωρίζουν. Μικρές κορυφογραμμές παχιάς πάστας πιάνουν το φως στις ηλιοκαμένες προσόψεις. Ακόμα και οι σκιές φαίνονται καθαρές, απλώς δροσερά σχήματα που δίνουν μορφή σε όλα. Ο χρόνος ρέει ήσυχα πάνω από το χωριό, με τον αργό ρυθμό των νησιώτικων απογευμάτων.