Ζαγορα Η πλατια με βροχη
M650
Για το Έργο
Η βροχή περνά από την πλατεία της Ζαγοράς, αχνίζοντας τα καλντερίμια και σπρώχνοντας τις φιγούρες προς την πιο κοντινή στέγη.
Μια ησυχία απλώνεται σε ολόκληρη τη σκηνή. Τα ασβεστωμένα σπίτια με τις κεραμιδένιες στέγες τους κλίνουν από τις γωνίες, σαν να σε οδηγούν προς εκείνο τον ανοιχτό χώρο όπου μερικές φιγούρες βιάζονται να βρουν στέγη. Τα χρώματα είναι τόσο απαλά — τα ζεστά, κιμωλιένια λευκά των τοίχων συναντούν την ψυχρή σχιστολιθική απόχρωση του βρεγμένου εδάφους. Και στις άκρες κρύβονται μικρές πινελιές γης: το κεμένιο των παντζουριών και το βαθύ λαδί των φύλλων. Μπορείς σχεδόν να νιώσεις πώς αλλάζει η μπογιά — πηχτή και υφασμένη στον σοβά, λεπτή και λεία πάνω στις λακκούβες, κρατώντας εκείνες τις μαλακές αντανακλάσεις. Το φως είναι τόσο ομοιόμορφο, χωρίς σκληρές σκιές πουθενά. Μόνο μια υγρή λάμψη που αναπαύεται σε όλα. Ένας υπομονετικός ρυθμός διατρέχει την πλατεία, μια βαθιά ησυχία που σκεπάζει τα πάντα.