Ζαγορα στην πλατια,προς τα βουνα,απογευβμα

Η πλακόστρωτη πλατεία της Ζαγοράς κρατά το βάρος του απογευματινού φωτός, ενώ τα βουνά χάνονται στο λιλά του βάθους.

Μια βαθιά ησυχία σκεπάζει αυτή την πλατεία. Η πέτρα, λουσμένη στον ήλιο, μοιάζει ζεστή—όλο τερακότα και απαλή ώχρα, σε αντίθεση με τις δροσερές, λιλά σκιές των βουνών. Το φως έρχεται από ψηλά, καθαρό, αναδεικνύοντας την υφή στα κεραμίδια και λιμνάζοντας στις σκιές από κάτω. Η ίδια η πινελιά μοιάζει να ταξιδεύει προς τον ορίζοντα: πιο σταθερή στα κοντινά κτίρια, μαλακώνει σιγά σιγά μέχρι που οι μακρινές πλαγιές σχεδόν σβήνουν. Ακόμα και οι μικρές φιγούρες φαίνεται να αναπαύονται μέσα στη γαλήνη του τοπίου. Ο αέρας μεταφέρει τη ζεστασιά της πυρωμένης από τον ήλιο πέτρας. Ο χρόνος μοιάζει να κυλά πιο αργά μέσα στη σιγαλιά του απογεύματος.