Τοπιο Κορινθιας

Πλατιές ράχες κορινθιακής γης απλώνονται προς έναν αχνό ορίζοντα, κάτω από ένα απογευματινό φως που αγκαλιάζει ομοιόμορφα ολόκληρο το πάτωμα της κοιλάδας.

Ολόκληρη η κοιλάδα φαίνεται να συγκρατεί ένα ενιαίο, ομοιόμορφο φως. Σε τραβά μέσα, πέρα από τους βράχους της πρώτης πλάνης και τη χαμηλή βλάστηση, πάνω από τη μαλακή ανύψωση των λόφων. Η γήινη ώχρα και το ελαιώδες πράσινο ζεσταίνουν το έδαφος, πιάνοντας χρυσές λάμψεις κατά μήκος των ραχών, ενώ οι σκιές αναπαύονται σε ψυχρό σχιστολιθικό γκρι. Η πινελιά αναπνέει. Το χρώμα είναι πιο πυκνό στους ηλιόλουστους βράχους, έπειτα μαλακώνει και απλώνεται στα θολά βουνά και τον ανοιχτό ουρανό. Μια μακρά ησυχία κατακάθεται στην κοιλάδα, από εκείνη που κρατά το απόγευμα στη θέση του.