Γυναικα και παιδι,συνθεση
M552
Για το Έργο
Δύο μορφές στέκονται κοντά, βουτηγμένες σε ώχρα και σιένα — η μία ψηλή, η άλλη μικρότερη, τα περιγράμματά τους σχεδόν αγγίζονται.
Ανάμεσά τους υπάρχει ένα βάρος, μια σιωπή που τις κρατά κοντά. Η ψηλότερη μορφή φαίνεται να σκεπάζει την άλλη, η γραμμή της επαναλαμβάνεται, πιο μαλακή, στη φιγούρα που κουρνιάζει δίπλα της. Ώχρα και σιένα παντού, πυκνοί και παρόντες. Τα ψυχρότερα γκρι και μπλε στο βάθος αφήνουν τη ζεστασιά να προβάλλει. Από κοντά διακρίνεται πώς δουλεύτηκε το χρώμα: σε σημεία αφαιρέθηκε με ξύσιμο, κατόπιν ξαναστρώθηκε με πλατιές, σαρωτικές πινελιές. Παλαιότερα στρώματα αναπνέουν μέσα από τα νέα. Το φως δεν πέφτει πάνω τους από κάπου συγκεκριμένο, μοιάζει να αναδύεται από την ίδια την πάστα, μαλακώνοντας κάθε άκρη. Μια ήσυχη αναμονή απλώνεται εκεί, υπομονετική και αβίαστη.