Νυχτερινό Λιμάνι με Βάρκες
Για το Έργο
Το ινδικό μπλε κατακτά το λιμάνι, τα σκάφη ανάγονται σε σκούρες γάστρες, κι ένα μονάχα χρυσοκίτρινο φως χαράζει την άκρη ενός ιστού.
Όλα φαίνονται να συγκρατούνται μέσα σε αυτό το βαθύ μπλε, μια ησυχία που ανήκει στο νερό τη νύχτα. Τα σκάφη είναι απλά σχήματα, οι σκούρες γάστρες τους βαρύνουν απέναντι στο ακόμα βαθύτερο σκοτάδι. Ο ορίζοντας μόλις ανασαίνει, με τα σκιστολιθικά μπλε και τις βιολέ αποχρώσεις να λιώνουν η μία μέσα στην άλλη, και τότε διακρίνεις εκείνες τις πινελιές ώχρας και ασημιού — μια λάμψη σε ένα ιστό ή στην άκρη μιας γάστρας. Η ίδια η μπογιά φαίνεται να ρέει. Το νερό είναι φτιαγμένο από λεπτά στρώματα που φέρουν κυματισμούς σπασμένου χρώματος, ενώ τα σκάφη κρατούν τη μορφή τους. Και το φως δεν έχει ξεκάθαρη πηγή· είναι απλώς μια απαλή λάμψη που μαζεύεται σε σημεία, μια ζεστασιά που λιώνει μέσα σε όλο εκείνο το δροσερό μπλε. Μια σιωπή απλώνεται πάνω από τα σκάφη, από εκείνες που ανήκουν μόνο σε ένα λιμάνι μετά τα μεσάνυχτα.