Τοπιο,συνθεση
M1722
Για το Έργο
Το σχιστόλιθο μπλε εγκαθίσταται στο κέντρο, συγκρατημένο από ωχρές ζώνες που το πλαισιώνουν και από τις δύο πλευρές.
Η σύνθεση αναπτύσσεται οριζόντια: πυκνότερες συγκεντρώσεις χρώματος βαραίνουν στη μία πλευρά, ενώ πιο ανοιχτές περιοχές απαντούν από την άλλη, έτσι ώστε το μάτι να κινείται αργά διαμέσου επάλληλων επιπέδων, χωρίς να οδηγείται σε βάθος. Ώχρα, σχιστόλιθο γκρι και ένα κιμωλιάτο κοκαλί αποτελούν το κυρίως σώμα της σύνθεσης, με μικρές εμφάσεις σε σκουριά που φέρνουν ζεστασιά μέσα στα πιο ψυχρά περάσματα. Το χέρι εναλλάσσεται ανάμεσα σε πυκνότερες, σχεδόν σκαλιστές αφές και σε πιο λεπτές, διακεκομμένες πινελιές που αφήνουν τα κατώτερα στρώματα να αναπνέουν, υπαινισσόμενες φθαρμένο έδαφος ή μετακινούμενο σύννεφο. Το φως φτάνει διάχυτο, χωρίς εντοπισμένη πηγή, εξαπλώνεται ομοιόμορφα και έτσι οι σκιές συγκεντρώνονται παρά πέφτουν. Μια ήσυχη ατμόσφαιρα απλώνεται σε όλη την έκταση του έργου, από αυτές που μαζεύονται στις παρυφές ενός συννεφιασμένου απογεύματος.