Καικια στο λυμανι

Μια μοναχική ώχρα γάστρα ξεχωρίζει ελαφρώς εκτός κέντρου από το σταχτί λιμάνι — το ζεστό ξύλο της, η μοναδική απόκλιση από το ψυχρό νερό γύρω της.

Μια βαθιά ηρεμία φαίνεται να κατακάθεται παντού. Η βάρκα στέκεται λίγο εκτός κέντρου, και οι γραμμές των σχοινιών πρόσδεσης και της αποβάθρας σε οδηγούν αβίαστα μέσα στη σκηνή, παρελαύνοντας δίπλα από τις άλλες μικρές βάρκες που είναι αγκαλιασμένες με την πλευρά της. Ολόκληρος ο κόσμος είναι ζωγραφισμένος σε ψυχρά θαλασσινά μπλε και πράσινα του πετρελαίου, εκτός από εκείνο το ζεστό, αγέραστο ξύλο. Το ίδιο το νερό αποδίδεται με χαλαρές πινελιές ανοιχτού μπλε και ασημί, εκεί όπου το φως γλιστράει στην επιφάνεια. Όλα φωτίζονται από έναν ομοιόμορφο, συννεφιασμένο ουρανό που τυλίγει κάθε σχήμα, χωρίς να αφήνει σκληρές σκιές. Μπορείς σχεδόν να νιώσεις τον αλμυρό αέρα, την υγρασία των σανιδιών. Ο χρόνος επιβραδύνεται στην άκρη της αποβάθρας.