Νεκρη φυση Συνθεση
M900
Για το Έργο
Η πάστα πυκνώνει στη μια άκρη και αραιώνει σταδιακά ως σχεδόν γυμνό καμβά — ένα σκεύος αρχίζει να διαγράφεται, κι έπειτα χάνεται πίσω στην ώχρα και τον σχιστόλιθο.
Στη σύνθεση διακρίνεται μια στοχασμένη ισορροπία: πυκνά σύνολα μορφών εναλλάσσονται με ανοιχτές, σιωπηλές περιοχές. Η παλέτα γειωμένη — ώχρες γήινες και γκρίζο σχιστόλιθου ακουμπούν σε ψυχρότερες σκιές που τραβούν ορισμένες μορφές προς το βάθος. Στην επιφάνεια η πάστα ανομοιόμορφη: εδώ πυκνή και γεμάτη, εκεί ξύστη ως σχεδόν τίποτα. Το φως δεν αποδίδεται απευθείας, αλλά προκύπτει εκεί όπου τα χρωματικά πεδία συναντιούνται. Διακρίνεται κάτι — ένα σκεύος, ίσως διπλωμένο ύφασμα — πριν οι μορφές επιστρέψουν στη γεωμετρία τους. Το μάτι κινείται αργά, από τις πυκνές ζώνες προς τα ελεύθερα ανοίγματα και πίσω. Ο αέρας ακίνητος, σαν τα αντικείμενα να έχουν μόλις σταματήσει.