Παρισι στον Συκουανα σπιτια Σαν Μισελ

Από τις Σεβρ, τα σπίτια του Σαιν Μισέλ σκαρφαλώνουν στην πλαγιά — η ανοιχτόχρωμη πέτρα τους φωτισμένη μονάχα από τη μια μεριά, από έναν ήλιο που κατεβαίνει ήδη.

Υπάρχει μια βαθιά ησυχία εδώ. Η αίσθηση μιας μοναδικής, αργής ώρας. Το μάτι γλιστράει από το μαλακό χώμα στο πρώτο πλάνο, προς τα πάνω και τα σπίτια που απομακρύνονται βαθμιαία στην πλαγιά. Οι πέτρινες πρόσοψές τους έχουν ζεστή απόχρωση, ενώ η απόσταση κρυώνει σε μωβ της λεβάντας και γκρι. Και η ίδια η πινελιά φαίνεται ατάραχη — ο ουρανός απλωμένος ομαλά, τα φύλλα μόλις ένα απαλό άγγιγμα χρώματος. Παρατηρείτε πώς το φως πέφτει από τη μία μεριά; Μακραίνει τις σκιές, σκαλίζοντας κάθε κτίριο με εκπληκτική υπομονή. Ολόκληρη η σκηνή αναπαύεται στο κατώφλι του βραδιού, ένας οικείος δρόμος που κρατάει την ανάσα του.