Θαλασσα και βραχια,απογευμα,Αγ Ορος
MK121
Για το Έργο
Το απογευματινό φως αγκαλιάζει τους βράχους του Άθω, ενώ η χερσόνησος χάνεται στην ομίχλη εκεί που η θάλασσα απλώνεται ανοιχτή και χλωμή.
Μια βαριά ησυχία έχει εγκατασταθεί σε αυτό τον τόπο. Οι γωνιώδεις πέτρες στο προσκήνιο σε οδηγούν προς τα έξω, προς το νερό και εκείνη την αχνή γραμμή της μακρινής ακτής. Ο φωτισμένος βράχος συγκεντρώνει όλες εκείνες τις ζεστές γήινες αποχρώσεις—ώχρα και σιέννα—ενώ η θάλασσα αποκρίνεται με δροσερά πράσινο-κυανά και απαλά μπλε. Μπορείς σχεδόν να νιώσεις την τραχύτητα της πέτρας στο πηχτό χρώμα. Κατόπιν η πινελιά ομαλύνεται, αποδίδοντας την ηρεμία του νερού. Ο ορίζοντας αναπαύεται λίγο πάνω από τη μέση της σύνθεσης, κρατώντας τα πάντα σε μια σιωπηλή ισορροπία. Ο αέρας φέρει εκείνη τη ζεστή, αναπαυτική σιγή ενός μεσογειακού απογεύματος, που κατακάθεται πάνω από τον όρμο σαν μια ανάσα πολύ ώρα κρατημένη.