Τοπιο Ανδρου

Το φως του απογεύματος αγγίζει πλάγια τους λόφους της Άνδρου, σέρνοντας μακριές σκιές μέσα σε κάθε κοίλωμα.

Στο πρώτο πλάνο, χαμηλές πέτρες και χορτολίβαδο άγονης γης, δουλεμένα με στεγνές, διακεκομμένες πινελιές που δίνουν στην επιφάνεια μια αίσθηση υλικότητας. Το μάτι κινείται από τα κοντινά εδάφη προς τους πτυχωτούς λόφους που ανοίγονται στο βάθος. Καμένη σιένα και θαμπό λαδί ορίζουν τον χαρακτήρα της παλέτας, ζεστά και κατεσταλμένα, με τον ουρανό να απαντά σε ωχρό, κιμωλιώδες γαλάζιο. Η πάστα αλλάζει χαρακτήρα από πλάνο σε πλάνο: στα κοντινά στοιχεία πιο χοντρή και ψηλαφητή, στα μακρινά ελαφρότερη, με πιο ομαλές πινελιές που σιγάζουν το βάθος. Μικρές, πυκνότερες αγγίξεις πιάνουν το φως κατά μήκος των ψηλωμάτων. Φως χαμηλό, απαλό, που εκτείνει τις σκιές στις κοιλότητες και χρυσίζει ελαφρά τις κορυφές των λόφων. Σκιές ήπιες, χαμηλής αντίθεσης. Η ησυχία δεν φεύγει.