Βιομιχανικη Περιοχη Σηνθεση
M907
Για το Έργο
Μουντές γρίλιες και οξειδωμένες επιφάνειες κλειδώνουν η μία στην άλλη, σπασμένες από γραμμές σκουριάς. Οι μηχανές μόλις σταμάτησαν.
Στο πρώτο πλάνο, πυκνή ομάδα από ορθογώνιες φόρμες κάτω αριστερά — από εκεί το μάτι ανεβαίνει κατά μήκος τεμνόμενων γραμμών προς πιο ελεύθερα, ξυσμένα περάσματα στο επάνω πεδίο. Αμυδρά γκρίζα και βαθιά πράσινα κρατούν το βάρος της σύνθεσης, με τη σκουριά και το μεταλλικό ασήμι να σπάνε τη μονοτονία. Κοφτές άκρες κάθονται δίπλα σε χειρονομιακά περάσματα, η πάστα χτισμένη πυκνά σε ορισμένα σημεία και ξυσμένη λεπτά σε άλλα, ώστε η επιφάνεια να θυμίζει κατεργασμένο μέταλλο. Το φως είναι διάχυτο και ομοιόμορφο, χωρίς σαφή πηγή, και οι σκιές μαζεύονται μέσα στη γεωμετρία χωρίς να κόβονται απότομα. Στρώσεις χρώματος και επανεπεξεργασία διαβάζονται σε κάθε ραφή. Μια ήσυχη αξιοπρέπεια απλώνεται στη σύνθεση, υπομονετική, σαν να κρατάει την ανάσα της.