Ζαγορα αποψη προς τα κυπαρισια

Σκούρες κυπαρισσένιες κορφές υψώνονται από ένα ξερό οροπέδιο κάτω από ψηλό, καθαρό ήλιο.

Στο πρώτο πλάνο απλώνονται μπαλώματα ώχρας και αραιά χαμόκλαδα, που οδηγούν στο μέσο πλάνο όπου τα κυπαρίσσια στέκουν ως κατακόρυφοι άξονες μπροστά από ήπιο, κυματιστό έδαφος. Πίσω τους, οι λόφοι χάνονται σε θολή ομπρ και ξεπλυμένο γαλάζιο, η απόσταση ισοπεδωμένη από το μεσημεριανό φως. Λεία στρώση χρώματος φέρει τον ουρανό και τις μακρινές ράχες. Πυκνότερη πάστα χτίζει το τραχύ έδαφος, και ελεύθερες πινελιές σχηματίζουν τα ίδια τα δέντρα. Το φως πέφτει από ψηλά χωρίς δράμα, με σύντομες σκιές και ήπιες τονικές μεταβάσεις που συνενώνουν τη σύνθεση. Κυρίως γήινοι τόνοι, η ώχρα και η ομπρ ζεστές, το γαλάζιο του βάθους ψυχρό απέναντί τους. Σκιές χαμηλής αντίθεσης, ποτέ κοφτές. Η ζέστη κρατάει το οροπέδιο σε αργή, υπομονετική ακινησία.