Δαυλια τοπιο με δενδρα και βουνα

Τα βουνά της Δαύλειας χάνονται μέσα σε δροσερή λεβάντα, ενώ τα δέντρα κάτω μένουν καρφωμένα στις ζεστές ώχρες και τα ελαιόπρασινα.

Ολόκληρη η σκηνή νιώθεις πως συγκρατείται, κλεισμένη σε αυτό το μικρό τετράγωνο. Το μάτι αρχίζει χαμηλά, ανάμεσα στα ζεστά ελαιόπρασινα και τις ώχρες της πρώτης πλάνης, κι έπειτα ανεβαίνει αργά προς τις αχνές ράχες των βουνών. Τα δροσερά μπλε και η στεγνή λεβάντα τα σπρώχνουν βαθιά μέσα στο βάθος. Η ίδια η μπογιά αλλάζει χαρακτήρα καθώς κοιτάς. Εδώ κάτω είναι πιο χοντρή, με υφή στον φλοιό και τα φύλλα. Ψηλά όμως η πινελιά μαλακώνει, αραιώνει, ώσπου οι κορυφές σχεδόν διαλύονται μέσα στον ουρανό. Και το φως κινείται με την ίδια ηρεμία. Η σιωπή του μεσημεριού απλώνεται πάνω στη γη, αργή και χωρίς βιασύνη.