Λιβαδια-αποψη αποβροχο

Λιβαδειά μετά τη βροχή: τα πράσινα έχουν βαθύνει, κι ένα στενό μονοπάτι ώχρας κρατά το τελευταίο φως ανάμεσα στις βρεγμένες πέτρες.

Όλα έχουν κατακαθίσει σε μια τέτοια ηρεμία. Σχεδόν νιώθεις την υγρασία στο κατώτατο άκρο της σκηνής, εκεί που το έδαφος μαζεύει λακκούβες. Το βλέμμα επιστρέφει αργά από εκεί, περνώντας πάνω από μορφές δέντρων και πέτρας, ώσπου τα λόφια μαλακώνουν στο βάθος. Τα δροσερά πράσινα και μπλε κυριαρχούν στη σύνθεση, μα εκείνη η λεπτή γραμμή ώχρας; Ένα μονοπάτι, ίσως. Αρκετή ζεστασιά. Το φως είναι τόσο απαλό. Δεν υπάρχουν σκληρές σκιές πουθενά. Απλώς κουρνιάζει πάνω στα πράγματα, πιάνοντας τη λάμψη στα βρεγμένα φύλλα. Μια συγκρατημένη σιωπή απλώνεται πάνω από την κοιλάδα — εκείνη που ακολουθεί τη βροχή και αργεί να φύγει.